Świat się pomylił. Obudziwszy się dziś rano z poczuciem wielkiego zażenowania z jednej strony, wynikłegoż z tego faktu i przerażenia, zogniskowanego w okolicach pęcherzyka serca podrygującego rytmicznie w takt sikawek tętnic podjudzanych przez stres chichrający się w synapsach, stwierdziłam, że ktoś raczył popełnić pomyłkę tak fatalną w skutkach i tak brzemienną w postanowieniach, że wręcz niewybaczalną.

Otóż to – co tak skrzętnie i od dawien dawna siedziało w mojej główce rosnąc i pęczniejąc, bałwochwaląc starocie, eksponując łydki, gwiżdżąc Fogga pod prysznicem i omdlewając na łożu przy poezji Tuwima – okazuje się być faktem niezaprzeczalnym, niezbywalnym, doniosłym, a przy tym niesłychanym – urodziłam się za późno! Pomyłkę szacuje się zaś na jakieś sto lat.

I tak, zamiast patrzeć na te watahy spodni przyczepiające się do pośladków maści różnej i podłużnej, napawałabym się kloszami złożonymi z trzech halek i satyny zakończonej ornamentem koronki, a nie tylko samą satyną; (podejrzewam, że i w roku 1920 i takiż strój byłby uważany za babciny, niemniej przynajmniej Orzeszkowa byłaby ze mnie dumna. Albo i nie.) Zamiast beretu nosiłabym beret, płaszcza z długim tyłem – płaszcz z długim tyłem, pantofli z paskiem, pantofle z grubszym paskiem, a zamiast apaszek, apaszki.
Wszystko pachniałoby magnolią i naftaliną, prochem i papierochem. A nie vizirem i kokolinem.

Wieczorami siedziałabym nad dobrą książką, a Mann i Andrzejewski byliby wciąż przede mną, z płyt gramofonowych słuchałabym etiudy Toma oraz Lawińskiego, paliła w piecu i biegała do łazienki za domem potykając się o kury i wióry. Popołudniami zaś ckliwymi z Babciem i kapciem wyszywałabym obrusy, pościele, serwetki, co kilkanaście lat później przydałoby mi się przy sztandarach.

Nocami wzdychałabym do Piłsudskiego i planowała zamach na Josepha Conrada. W ten sposób zostałabym bohaterką narodową, wyniesioną na cokoły przez uczniów, którzy nie musieliby przerabiać w szkole Lorda Jima!

***
Gdyby ktoś miał jakieś życzenia odnośnie zweryfikowania ostatnich stu lat, to proszę się zgłaszać. Zawsze można sobie pomarzyć. (: